EXITING ASTRONOMY STUFF

Hallo internet! Er komt weer iets onwijs cools aan voor mensen die stargazing geweldig vinden! YAY!

Totale maansverduistering met een supermaan
Jawel, allebei tegelijkertijd! Er is ongeveer 7 keer per drie jaar een totale maansverduistering en die zijn lang niet altijd goed zichtbaar in verband met weer etc., maar de verwachtingen zijn goed deze keer. Bovendien is er een supermaan op het moment: doordat de cirkel die de maan om de aarde draait niet echt rond is, gebeurt het soms dat de maan veel groter is dan normaal omdat hij een stuk dichterbij is. Deze combinatie is al lang niet voorgekomen en zou er echt spectaculair uit moeten zien. De maansverduistering is op 28 september en begint om 2:11. Het hoogtepunt is vervolgens om 4:48 en om 7:24 is het spektakel weer afgelopen.

Nee, een maansverduistering ziet er niet uit als nieuwe maan
Er zijn nog altijd mensen die dit denken, maar zo werkt het dus niet! Een maansverduistering houd in dat de aarde tussen de zon en de maan in staat en op die manier het licht naar de maan tegenhoudt. Maar in plaats van helemaal donker te worden, gaat de maan van wit naar schaduw en vervolgens naar rood-oranje. Dit komt doordat de lichtstralen van de zon door de atmosfeer van de aarde komen en het licht met de hoogste frequentie (rood) afgebogen wordt richting de maan. Dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld blauw, wat met een lage frequentie geheel geabsorbeerd wordt door de atmosfeer. De rode stralen verlichten vervolgens de maan. Sommige mensen noemen dit fenomeen ook wel een bloedmaan. Onwijs gaaf dus! In de animatie hieronder kun je goed zien hoe de maansverduistering eruit komt te zien.

Meer heb ik eigenlijk niet te melden vandaag! Ik heb het druk met de natuurkunde cursus (we doen nu optica en dat is gewoon heeeel veeeeel tekenen) en verder ben ik 24/7 video's van Todrick Hall aan het kijken. Want ze zijn gewoon zo leuk en fabulous. En ik krijg onwijs de neiging te dansen. Hier kun je zijn laatste music video zien. Die heeft hij trouwens in twee dagen opgezet, kostuums geregeld, choreografie bedacht, het nummer geschreven, opgenomen, gemixt en de video gemaakt. Hoe knap is dat. RESPECT.

Tot morgen!

❤ Elisah

Sterrenregens het hele jaar door

Hallo internet! Guess who and guess what.

Nu de Perseïden weer langzaam uit de atmosfeer verdwijnen, leek het me voor de geïnteresseerden onder ons leuk om even de andere sterrenregens ook te vermelden. Voor als je deze keer geweldig vond en het nog eens wil zien binnenkort, of voor als je deze keer gemist hebt. Verder zijn er ook nog een heel stel andere interessante dingen te zien.

Om alvast in je agenda/op je kalender te zetten

There you go! Ik moet er wel even bij vermelden dat een groot aantal van deze dingen niet echt te zien zal zijn zonder telescoop of verrekijker. Je gaat de ringen van Saturnus niet met het blote oog kunnen zien, en Venus zal er puur uitzien als een beetje rozige, grote ster. Dat verandert natuurlijk niets aan het feit dat het cool is, maar het is het misschien niet waard om op te blijven.

Morgen ga ik denk ik een lijstje maken met mijn favoriete time/space gerelateerde films/boeken/series. Dus bereid je voor op een geeky sci-fi post :p

Wat heb ik verder nog gedaan vandaag?
- We hebben afscheid genomen van mijn vaders auto vandaag. Ik weet niet beter dan dat de metaalgroene opel astra 1.6 in de tuin staat, maar na 17,5 jaar dienst is hij nu wel echt op. Dus we hebben hem vandaag naar de garage gebracht en daar meteen de nieuwe auto opgepikt die daar was voor een algemene keuring. Nu staat er dus een mooie nieuwe melkchocolade auto naast het huis :p
Hopelijk gaan we nog vele goede jaren beleven met deze twee jaar oude baby.
- Ik ben begonnen met How To Get Away With Murder (HTGAWM). En ik ben meteen 4 afleveringen verder, ookal is het niet zo heel erg mijn ding. De flashbacks houden het onwijs spannend helaas, en de personages laten me niet zo makkelijk gaan. Dat wordt een marathon denk ik...

Outcast - Adrienne Kress (review)
Ik had voor de lol mijn to-read list op goodreads gesorteerd op average rating en toen een van de boeken met de laagste rating gepakt. De rating was niet extreem laag, maar ik begrijp best waarom het niet heel hoog is.
Outcast gaat over een dorpje in de middle of nowhere waar ieder jaar op dezelfde dag een stel 'engelen' langskomen en mensen meenemen. Vier jaar na de eerste keer dat het gebeurde is er een hele kerk voor gekomen voor mensen die de kidnappings van de engelen zien als mensen die uitverkoren zijn. De hoofdpersoon daarentegen, een meisje met de naam Riley, is woest. De engelen hebben het vorige jaar haar beste vriend meegenomen, en ze is vastbesloten hem terug te krijgen. Dus als ze eindelijk de kans krijgt, schiet ze een engel in zijn voorhoofd. En dan komt ze erachter dat de engel een knappe jongen blijkt te zijn die 50 jaar geleden in het dorpje woonde en zich niets kan herinneren.
Het boek was op zich wel lekker vloeiend, het was spannend (al was het tempo erg afwisselend waardoor het soms een beetje langdradig was) en het was origineel. Ik was bang dat het iets weg zou hebben van Angelfall van Susan Ee, maar dat was echt niet het geval.
Er waren wel een aantal dingen die me irriteerden aan dit boek. Te beginnen met de hoofdpersoon. Vanaf het eerste hoofdstuk is het 'ik ben anders, ik voel me anders, ik heb geen vrienden want ik ben anders, niemand snapt mijn humor want ik ben anders' zonder dat er uitgelegd wordt waarin ze dan zo anders is. Ze staat duidelijk boven anderen vind ze zelf, gezien het feit dat ze een hekel heeft aan de cheerleader typjes en zich onwijs snel irriteert aan anderen, En daarbij is ze ook nog eens hartstikke knap/sexy 'zonder dat ze het weet' wat niet erg geloofwaardig en een beetje vervelend is.
Verder kan ik niet heel goed tegen love triangles, en ondanks dat een van de twee jongens het hele boek niet aanwezig is, zit de love triangle er wel degelijk in.
En als laatste was het vrij voorspelbaar en zaten er gaten in het plot. En een heleboel ongebruikt potentieel. Geen oorlog, geen echt gevecht, niets dramatisch, gewoon een happily ever after.
Conclusie: niet een boek wat ik een tweede keer ga lezen, niet een boek wat ik goed zal onthouden, en niet een boek waar ik een tevreden of voldaan gevoel aan over hield. Jammer.

Dat was het weer! Tot morgen :)

❤ Elisah

"I just wanna see the stars with you..."

Hallo internet! Mijn laptop is weer terug van weggeweest en ik heb genoeg te vertellen :)

De perseïden vannacht
Ik was in eerste instantie bang dat het bewolkt zou zijn, maar uiteindelijk is de lucht volledig opgeklaard. Ik ben om elf uur 's avonds naar buiten gegaan, en gezien het feit dat we tijdelijk in de middle of nowhere in friesland zaten, hadden we geen last van felle lichten. Uiteindelijk heb ik samen met mijn ouders en mijn zusjes op het midden van een fietspad gelegen, omringd door weilanden en rechtstreeks onder een van de mooiste sterrenhemels die ik tot nu toe gezien heb. We zaten nog geen seconde stil of we zagen al een meteoor. En daarna nog een. En nog een. En nog veel meer. Het was ongelofelijk hoeveel er te zien waren, de een nog helderder dan de andere. Sommige waren zo fel dat het wel vuurwerk leek, en er was er eentje die onwijs lang was. Eigenlijk hoefde je niet eens een specifieke richting op te kijken.
Dus daar lagen we, met het hele heelal boven ons hoofd. De melkweg was prachtig te zien en zorgde voor een grijze waas in het midden, de flitsende meteoren schoten langs, en ondertussen schoof de ISS steeds verder op. Al wisten we op dat moment nog niet eens dat het dat was, het leek in eerste instantie op een vliegtuig.
ISS staat voor International Space Station en is een satelliet die eens in de zoveel tijd te zien is in Nederland. En met eens in de zoveel tijd bedoel ik niet iedere maand, maar veel minder vaak. Alles bij elkaar was dus onwijs speciaal.

En het gevoel dat je eraan overhoudt is machtig. Daar ben je dan, een minuscuul wezentje, niet meer dan een stofdeeltje in het geheel, en tegelijkertijd zo groot. Al die sterren, met elk hun planeten, en allemaal zo ver weg. Onbereikbaar maar toch dichtbij.
Echt onwijs speciaal.

Deze foto geeft je denk ik het beste beeld van ons uitzicht:

Source

Het verhaal van Orion en de schorpioen (zoals ik het ken)
Orion was de beste en grootste jager ooit. Hij en zijn trouwe hond Sirius konden alle dieren aan, en dat wilde Orion graag bewijzen. Hij besloot alle dieren te vermoorden. Helaas voor hem was Artemis, de godin van de jacht, het daar niet mee eens. Ze zond een enorme schorpioen naar de aarde. Toen Orion daar van hoorde, ging hij meteen op pad. Het was een monsterlijk beest, en Orion en de schorpioen waren flink aan elkaar gewaagd. Na weken vechten kreeg Orion het eindelijk voor elkaar het beest neer te steken, maar met de laatste levenskracht stak de schorpioen zijn angel in Orions vlees. Ze vielen dood neer,
Maar de goden waren onder de indruk, en plaatsten ze beiden in de hemel. Nu is Orion vereeuwigd als sterrenbeeld met de hondster Sirius bij zijn zijde, en hetzelfde geld voor de schorpioen. Ze zijn alleen nooit tegelijkertijd aan de hemel te zien, en zullen elkaar altijd blijven ontwijken.

De sterrenbeelden van Orion en de schorpioen
Orion is een van de makkelijkst herkenbare sterrenbeelden, en naast de steelpannetjes vind ik Orion het makkelijkst te vinden. Gewoon zoeken naar een zandloper. Hij is eigenlijk is uitgebreider dan de zandloper, zoals je hier kunt zien:

Het voordeel van Orion's sterrenbeeld is dat je, als je die gevonden hebt, ook andere sterrenbeelden heel makkelijk kunt vinden:

Orion is te zien vanaf december tot maart op het noordelijk halfrond. De schorpioen is te zien op het zuidelijk halfrond, in de zomertijd. Je gaat hem dus in Nederland niet zien helaas. Maar als je nou op vakantie bent aan de andere kant van de evenaar, ziet de schorpioen er zo uit:

The Darkest Part of the Forest - Holly Black (review)
Die hadden jullie nog te goed. Dit boek had alles waar ik van hou in een boek: fantasy, stoere vrouwelijke personages die goed uitgediept zijn, sprookjes, mysterie, en het is niet constant white&straight.
Het verhaal gaat over Hazel en speelt zich af in Fairfold, een plaatsje waar mensen en faerie naast elkaar leven. Als gevolg is het populair voor toeristen, die af en toe niet heel gelukkig eindigen. Vooral de glazen kist met een jongen met hoorns erin is erg interessant.
Maar dan verdwijnt de jongen op een dag uit de kist en lopen sommige dingen uit de hand. Hazel begint zich af te vragen of zij daar nou mee te maken heeft, zonder het te weten. En geheimen die ze verborgen probeert te houden worden steeds moeilijker te houden...
De hoofdpersoon, Hazel, was onwijs gaaf. Ze is dapper, lichtelijk roekeloos, beschermend, en tegelijkertijd ook onzeker in de keuzes die ze maakt. Haar broer Ben is weer heel anders, en gaf daardoor een mooi contrast terwijl het toch goed samen ging. Jack was ook een tof personage, een changeling die niet echt faerie is, maar ook niet echt mens. En dan hebben we ook de knappe prins met hoorns nog...
Dit boek heeft de stoere ridderrol en de flirty playboy rol weggegeven aan een meisje en breekt daarmee het een en ander aan stereotypes. Haar broer Ben is homofiel en uit de kast, en de drama daar omheen is niet aanwezig in het boek, wat ook heel fijn en fris is. En Jack en zijn 'broer' Carter zijn allebei zwart zonder dat racisme een grote rol speelt. Alles maakt me heel vrolijk :)
Het enige wat ik aan te merken heb aan dit boek zijn dat er hier en daar wat gaten in het plot zitten en dat het heel oppervlakkig blijft. De personages worden vooral omschreven als uiterlijk. Hazel blijft opmerken hoe knap iedereen is, in plaats van karaktereigenschappen te benoemen. Daardoor ga je je wel afvragen hoe diep de relaties nou eigenlijk gaan en tot wat ze zich nou aangetrokken voelen. Ik kan je niet echt zeggen wat sommigen zo geweldig aan elkaar vinden naast uiterlijk. En dat is toch wel jammer.
Dit boek is een enorme aanrader voor iedereen die van fantasy, folklore, sprookjes en vertellingen houd en die graag een diverse cast heeft. Dit boek staat absoluut binnekort in de kast, en als ik niet zo slecht was in het tekenen van mensen, zou ik waarschijnlijk oneindig veel doodles hebben van de personages.

(afbeelding komt uit de trailer van het boek, hij mist alleen zijn zwart lokken en cheeky grin)

Dat was het weer voor vandaag! Morgen de review van Outcast en misschien nog even een lijstje van de komende sterrenregens. Want alhoewel vanavond een tweede kans is, denk ik niet dat er met alle onweer en regen heel veel te zien is helaas.

❤ Elisah

Het verhaal achter de sterrenbeelden: deel 2

Hallo internet! Raad eens wie er weer een nieuwe post heeft vandaag :)

Na het verhaal van Perseus heb ik nu het verhaal van Bellopheron en Pegasus. Het is na het verhaal van Orion en de schorpioen het verhaal wat ik het vaakst gelezen heb. Ik begin niet helemaal an het begin zoals bij Perseus verhaal, maar vertel alleen het spannende deel :p Enjoy!

Bellerophon's verhaal
Bellerophon was geen halfgod als Perseus. Toen hij op pad gestuurd werd het moordlustige, gevaarlijke monster Chimeara te vermoorden, was hij zo goed als ten dode opgeschreven. Gelukkig gaf een oude, wijze man hem raad. Hij adviseerde Bellerophon een nacht te slapen in de tempel van de godin Athena. Toen hij dat deed, werd hij in zijn droom bezocht door de godin, die haar hulp aanbood. Ze gaf hem in zijn droom een magisch gouden tuig om het gevleugelde paard Pegasus te berijden, en ze gaf hem drie loden kogeltjes. Toen Bellerophon wakker werd, zag hij dat deze spullen allemaal naast hem lagen. Vol goede moed ging hij onderweg naar de bron waar Pegasus woonde. Deze bron was een paradijs op aarde, met prachtige watervallen en de mooiste bloemen en planten. Hij sloop naar Pegasus toe, deed het gouden tuig om en besteeg het gevleugelde paard. Samen stegen ze op en gingen ze op zoek naar de Chimeara. Na een spoor van brandschade gevolgd te hebben, zagen ze het monster. De kop van de Chimeara was die van een leeuw, met een volle bos manen en een machtige muil met tanden. Het lichaam van het beest was van een geit en in plaats van een staart siste er een slang aan zijn achterste. De chimeara gaf een enorme brul toen hij Bellerophon boven hem zag en spuwde vuur naar hem. Gelukkig was Pegasus een goede vlieger en werden ze niet geroosterd. Het vuurspuwen en de slangenstaart maakten het wel heel lastig in de buurt te komen, en daarbij leek niets enig effect te hebben op het beest.
Toen herinnerde Bellerophon zich opeens de loden kogeltjes die Athena hem gegeven had en hij bedacht een plan. Hij maakte de kogeltjes vast aan de punt van een speer, en liet Pegasus zo dicht mogelijk bij het monster vliegen. Toen wierp Bellerophon met zo veel mogelijk kracht de speer in de muil van de chimeara toen het monster weer vuur wilde spuwen. Door de enorme hitte van het vuur smolten de loden kogeltjes in de keel van het beest waardoor hij stikte en stierf. De chimeara was eindelijk dood.

Het sterrenbeeld Pegasus
Helaas steeg Bellerophon's populariteit enorm door deze overwinning, en daarmee ook zijn ego. Hij besloot met Pegasus naar de hemel te rijden om te bewijzen dat hij de titel god waardig was.
Maar de goden staken daar een stokje voor, en lieten Pegasus steigeren, waardoor Bellerophon te pletter viel. Pegasus vloog door naar de hemel en werd een sterrenbeeld. En zo eindigde het verhaal.
Op deze tekening zie je de sterrenbeelden van Perseus, Andromeda en Pegasus bij elkaar, zoals ze ook aan de hemel staan:

Dat was het verhaal voor vandaag :)
Misschien dat ik morgen het verhaal van mijn eigen sterrenbeeld (schorpioen) er nog op zet, en anders wordt het een andere space-related post. Tot dan, nog even wat ik vandaag gedaan heb.

Wat heb ik gedaan vandaag
- Ik heb Pegasus getekend tijdens het schrijven van deze blogpost. Het is lang niet de eerste keer dat ik pegasus teken (ik ben dol op vleugels en paarden tekenen en dit is de perfecte combi) maar het was wel weer een tijdje geleden. Ben er niet heel gelukkig mee, maar ach, who cares.

- Ik heb Sterrenkunde voor Dummies uitgelezen. Ik ga niet helemaal een review schrijven, maar ik raad het boek 100% aan. Het is een begrijpelijk, grappig boek met een skeptische en soms sarcastische ondertoon, die je ontzettend enthousiast maakt over het heelal en alles erin. Ik denk dat ik de eerstvolgende heldere nacht maar eens een sterrenkijk-kampeerfeestje doe en lekker sterrenbeelden, planeten en nevels gaat spotten. Heeft er iemand nog een 7x50 verrekijker? :p

Dat was het weer. Tot morgen!

❤ Elisah

Het verhaal achter de sterrenbeelden: deel 1

Hallo internet! Ben ik weer. Ondanks dat mijn laptop niet werkt wil ik toch gewoon dingen blijven posten. Dat betekent wel dat er af en toe wat stomme typefoutjes tussen kunnen zitten die ik over het hoofd gezien heb. Vergeef me, ik ben niet immens handig met zulke kleine toetsjes...

Anyways, naar aanleiding van de post van gisteren leek het me wel leuk om een soort van space-week te doen. Dus vandaag om door te gaan op gisteren: het verhaal van Perseus en zijn vrienden. Ik ga je niet verwarren met te veel namen, maar als je de gedetailleerde versie wil, raad ik je aan een boek over Griekse mythologie te zoeken. Het is hartstikke interessant en vaak ook onwijs grappig.

Perseus' avonturen
Perseus verhaal begon met zijn grootvader, koning van een stad die Argos heette. De koning had van een orakel (iemand die voorspellingen doet die eigenlijk altijd uitkomen) gehoord dat hij vermoord zou worden door zijn kleinzoon. Om dat te voorkomen sloot hij zijn enige dochter, Danaë genaamd, op in een bronzen toren. Helaas laat Zeus zich niet echt tegenhouden, en werd Danaë toch zwanger.
Toen haar zoontje, die ze Perseus noemde, werd geboren, gooide de koning haar en de baby in een houten kist die in de zee gegooid werd.

Uiteindelijk spoelden ze aan op een eilandje dat Seriphos heette. Daar werden ze geholpen door een vriendelijke visser. Helaas was deze visser de broer van de koning van Seriphos, en zag deze koning Danaë heel erg zitten. Toen Perseus zijn moeder tegen hem beschermde, werd de koning boos en eiste hij van iedere bewoner paarden voor zijn volgende huwelijkskandidaat. Perseus had alleen geen paarden, maar zei dat hij bereidt was alles aan de koning te geven, zelfs het hoofd van Medusa. En dat is precies wat de koning wilde.

Toen kwam Perseus pas achter zijn fout. Niemand was ooit levend teruggekeerd na op zoek geweest te zijn naar Medusa. Ze was geducht omdat ze met haar blik mensen in steen kon veranderen.
Gelukkig vroeg Zeus de godin Athena om hulp, die Perseus een grot aanwees. In die grot woonden 3 oude vrouwen die familie waren van Medusa, maar wel wisten waar de nimfen waren die Perseus konden helpen. Na het bedreigen van de vrouwen, vertelden ze hem de locatie van de nimfen.
Daar aangekomen gaven de nimfen hem spullen om Medusa te verslaan. Hij kreeg een zak en Hades' helm (die maakte de drager onzichtbaar). Bovendien gaf Hermes, de boodschapper van de goden, hem een sikkel om Medusa mee te onthoofden en zijn gevleugelde sandalen om weg te vluchten voor Medusa's zussen. Met een gepoetst schild en de rest van se spullen ging hij op pad. Hij sloop onzichtbaar naar Medusa toe, zijn schild als spiegel gebruikend zodat hij niet versteend raakte. Toen sloeg hij met een haal van zijn sikkel haar hoofd eraf, stopte het in de zak en vloog er vandoor met Hermes' sandalen.

Onderweg vloog hij over Ethiopië, waar hij een vastgebonden jonge vrouw, Andromeda, vond. Naast haar stonden haar ouders, die hem vertelde wat er gebeurd was. De moeder van Andromeda had in een ijdele bui gezegd dat ze mooier was dan de dochters van de zeegod Nereus. Daar was de god zo boos om geworden dat hij Ethiopië liet teisteren door een zeemonster, tenzij Andromeda opgeofferd werd. Perseus bood vervolgens aan het zeemonster te verslaan, in ruil voor Andromeda's hand. Zodoende versloeg Perseus het monster met zijn sikkel. Andromeda's vader was alleen vergeten dat hij zijn dochter al belooft had aan iemand anders, die vervolgens met zijn leger voor de deur stond. Gelukkig had Perseus het hoofd van Medusa nog, waarmee hij iedereen versteende en daarna trouwde hij met Andromeda.

Hij nam Andromeda mee naar Seriphos, waar hij erachter kwam dat de koning nog steeds op zijn moeder aan het azen was. Dus ging hij naar de koning en in plaats van hem het hoofd te geven, gebruikte hij het om iedereen te verstenen. Daarna gaf hij alle spullen weer terug aan hun rechtmatige eigenaren, schonk hij Medusa's hoofd aan Athena en keerde hij met zijn moeder en vrouw terug naar Argos.

Bij Argos aangekomen bleek dat Perseus' grootvader gevlucht was naar een vriend uit angst voor de profetie. Perseus besloot hen te bezoeken om vriendschap te sluiten met zijn grootvader. Toen hij daar aankwam was er net een feest aan de van en besloot Perseus te wachten tot later op de avond. Om de tijd te doden, deed hij mee met het discuswerpen, maar toen hij gooide, raakte de discus door de kracht en een wrede speling van de wind uit koers en onthoofde Perseus' grootvader. De voorspelling kwam uit.

Perseus besloot vervolgens dat hij niet wilde regeren in Argos en vertrok naar een nabijgelegen stad, waar hij nog lang en gelukkig leefde.

Einde!

Over de sterrenbeelden
Er zijn een heel aantal personages uit dit verhaal in de hemel te zien. Perseus en Andromeda zijn vrij bekend, maar ook Andromeda's ouders en het zeemonster zijn sterrenbeelden.

Dit heeft echt veel te veel moeite gekost op een niet-meewerkende mobiel, dus ik hoop dat het gewaardeerd wordt :)

❤ Elisah

If you wish upon a star...

Hallo internet!

Gisteren heb ik mezelf even een dagje vrij gegeven. Dat verdien ik wel eens. Maar ik heb in ieder geval wel flink wat moeite in de post van vandaag gestopt :)

Het is augustus, en dat betekend niet alleen dat halloween steeds dichterbij komt, maar ook dat de kans op een vallende ster het grootst is. Vanacht had ik het geluk er eentje te zien :) Dus het leek me leuk er een post over te maken.

Wat is een vallende ster?
Maak je geen zorgen, ik ga je hier niet vertellen dat een vallende ster een ster is die valt. Zo simpel is het namelijk helemaal niet. Technisch zie je namelijk geen vallende ster, je ziet het licht dat ontstaat doordat een brok steen of stof de atmosfeer van de aarde binnenkomt. Het is dus helemaal geen ster en het is eigenlijk vrij dichtbij. Het brok steen wordt ook wel een meteorïde genoemd en de lichtflits geproduceert door een meteorïde wordt een meteoor genoemd. Als de meteorïde niet volledig verbrand in de atmosfeer en terechtkomt op aarde, wordt het overblijfsel ook wel een meteoriet genoemd.
Meestal zijn de brokken steen en stof afkomstig van een komeet. Als dat het geval is, bevinden de brokken zich in een baan om die komeet heen. De meteorïden in de baan komen allemaal snel achter elkaar in onze atmosfeer terecht als de atmosfeer van de aarde de baan om de komeet kruist. Zo'n fenomeen wordt dan een sterrenregen genoemd (of in het Engels een meteor shower).

Waarom is de kans om een vallende ster te zien nu zo groot?
De meest bekende is de sterrenregen die rond 13 augustus plaatsvind en van de komeet Swift-Tuttle komen. Vanaf eind juli loopt de hoeveelheid vallende sterren steeds meer toe, tot het hoogtepunt in augustus. Dit jaar is het hoogtepunt om 1 uur 's middags op 13 augustus, dan zijn er 85 meteoren per uur te zien onder ideale omstandigheden. Helaas is het dan al licht, dus je kunt het beste kijken om half 4 's ochtends. Om deze meteorïden te zien moet je richting het sterrenbeeld Perseus kijken.
De naam van de sterrenregen (Perseïden) is ook afgeleid van de naam van dit sterrenbeeld, al werd in het vroeger ook wel de 'Tranen van Laurentius' genoemd, naar de naamdag van Laurentius van Rome.
Voor meer informatie kun je hier kijken.

Wat moet je doen om ze te zien?
Het is koud 's nachts en bovendien zit je stil, dus zorg ervoor dat je genoeg warme kleren aan heb. Werk met laagjes als dat kan. Wat je verder mee moet nemen zijn wat snacks, een notitieblokje en een pen om het aantal bij te houden, en een zwak (en het liefst rood) lampje, om ervoor te zorgen dat je dongen kunt opschrijven zonder dat je ogen daarna zich weer aan moeten passen aan het donker.
Verder kun je nog een verrrekijker (een 7x50 is het best) of een telescoop meenemen als je die hebt.
Om ze zo goed mogelijk te zien kun je het beste naar een plek met zo min mogelijk licht gaan. Als je in de stad woont, zie dit als een goed excuus om bij iemand in de middle of nowhere te logeren. Tip: het strand of de duinen geeft een spectaculair uitzicht!
Wat wel handig is is thuis het sterrenbeeld zoeken. Dat is namelijk een stuk lastiger als je een heleboel sterren ziet.
Ga op zoek naar de plejaden die bij het sterrenbeeld de stier horen. Plejaden zijn een heleboel kleine sterren dicht bij elkaar en zien er ongeveer zo uit:

 Het sterrenbeeld Perseus zou linksboven het sterrenbeeld van de stier te zien moeten zijn. Het sterrenbeeld heeft deze vorm (maar is niet heel makkelijk te herkennen:

Succes met stargazing :)

Wil je de meteorenregen op de foto zetten?
Ik vond tijdens het lezen in 'Sterrenkunde voor Dummies' van Stephen P. Maran (echt een aanrader!) dit nog:

Wat heb ik verder nog gedaan?
Zoals ik al zei ben ik op dit moment Sterrenkijken voor Dummies aan het lezen, maar voor ik daaraan begon heb ik nog even het boek Outcast van Adrienne Kress gelezen. Ik moet alleen op dit moment al mijn posts met mijn mobiel schrijven omdat mijn laptop een beetje gecrasht is (het lag dus niet aan het internet...) en deze post is nu wel lang genoeg. Dus de review krijgen jullie morgen.

❤ Elisah