Art = frustration + tears + the right pencil + experience

Hallo internet! Deze blog gaat wel een beetje achteruit, of niet... Ik was bijna vergeten dat ik origineel van plan was elke dag een post te uploaden.

Dit wordt (voor de verandering) een teken-post met random tips en dingetjes, gezien het feit dat ik niet heel veel inspiratie/zin heb in iets anders. De afgelopen weken ben ik heel erg wezen oefenen met het tekenen van mensen. Persoonlijk vind ik dat nog altijd heel erg lastig,

(gaat vijf jaar later pas verder met schrijven omdat ze afgeleid werd door haar tekeningen)

Okee, eerste tip. Woede is okee. Het betekend dat je dingen probeert en je ziet dat er iets niet klopt. Gebruik die woede als energie en motivatie en blijf lekker doortekenen. (Dit is ook een tip aan mezelf, ik ben ik tijden niet zo gefrustreerd geweest tijdens het tekenen. Je weet precies hoe 'mens' uit ziet maar het op papier krijgen? ONMOGELIJK. Dit was misschien niet heel bemoedigend. Sorry.)

(This post is a trainwreck. I like it.)

Maar nu even serieus. Ik zal even een lijstje maken met dingen die ik geleerd heb in mijn jaren als tekenaar.

1. Natekenen werkt! Weet je niet waar je moet beginnen? Teken een foto na. Het maakt niet uit waar de foto van is (al kun je natuurlijk zelf wel inschatten wat moeilijk is en wat makkelijk). Sommigen zeggen dat je van natekenen niets leert, maar natekenen zorgt ervoor dat je heel precies naar iets gaat kijken. Je kunt best weten hoe iets eruit ziet, maar als je het uit je hoofd op papier moet zetten, is het net alsof je alles vergeten bent. 
2. Ik heb echt een hekel aan deze tip, maar het is wel een goede. Vaak oefenen. Tekenen gaat niet vanzelf. Ik teken al zo lang als ik me kan herinneren, en dat is LANG. Verwacht niet dat iets in een keer perfect is. Teken hetzelfde gezicht of hetzelfde dier steeds maar opnieuw en je zult merken dat het zowel makkelijker als mooier wordt. 
3. Wees trots op wat je maakt en vergelijk je werk niet met dat van anderen. Dit is echt SUPER lastig, ik spreek uit ervaring. Het zien van kunstwerken van anderen kan motiverend werken, maar vaak is het onwijs demotiverend. "Ik kan lang niet zo goed tekenen als ik dacht, zijn/haar tekeningen zijn veel mooier!". Ja, dus? Het maakt niet uit. Het is geen wedstrijd. En jouw tekeningen zijn uniek, en je hebt er wel aandacht en tijd in gestopt. Dat maakt het sowieso al iets om trots op te zijn.
4. Blijf eerst een tijdje van tutorials af. Niet naar kijken. Probeer eerst zelf eens en kijk wat je kan verbeteren, wat anders moet. Pas op het moment dat je niet meer vooruit lijkt te komen, kijk je naar tips en methodes van professionals. Dit zorgt ervoor dat je niet bang bent om nieuwe dingen te proberen, en het is onwijs belangrijk dat je niet jezelf in de weg gaat zitten met kunst. Risico's nemen en experimenteren is deel van oefenen (en beter worden!)
5. Laat schaduwen nog een tijdje zitten. Je wil echt niet beginnen met schaduwen toevoegen aan je tekeningen. Maak het jezelf niet te moeilijk en begin gewoon met schetsen. Hetzelfde geldt voor kleur. Voor kleur heb je een goede, duidelijke tekening nodig, en als je nog in de schetsen-fase zit, heb je dat niet. Bovendien kan kleur zonder schaduw een tekening er heel vlak uit laten zien, en dat is zonde.
6. Een goed potlood, goed papier, en een goede gum kunnen echt verschil maken. Probeer niet alleen dingen uit in je tekeningen, maar varieer ook je materiaal eens! Soms kan dat leuke verassingen opleveren.
7. (Dit is een supergeheime tip en ik ontken alles als je ernaar vraagt: je tekeningen zijn waarschijnlijk het beste om 1 uur 's nachts, op het moment dat je juist precies niet moet tekenen, en als je hyper bent. Daarnaast komen de echte kunstwerken als je een keer iets tekent in je wiskundeschrift. Maar dat is meer een waarschuwing dan een tip!)

Ik hou het hier maar bij. Ik heb ondertussen een lichte hekel aan mensenhoofden en ik krijg de neiging alles het raam uit te gooien, dus ik neem even een break.

Tot morgen/overmorgen/ooit!

❤ Elisah

It's me giving my opinion on books again!

Hallo internet! Life's a wild ride right now, dus sorry voor de afwezigheid van nieuwe posts. Maar, zoals belooft, hier een lijstje reviews :)

De Stromende Koningin - Kai Meyer (review)
Deze trilogie heb ik vaker gelezen, hij staat bij mij in de kast. Ik heb de delen van allerlei plaatsen vandaan moeten vissen, het is niet een heel bekende serie.
De boeken spelen zich af in een soort alternatieve werkelijkheid. Het lijkt op onze wereld, maar toch is het heel anders. De kanalen van Venetië, de plaats waar het verhaal begint, worden bewoont door zeemeerminnen met haaienbekken die van oor tot oor lopen. De bewakers in de stad rijden op stenen leeuwen. De spiegels van de spiegelmaker Archimboldo worden geteisterd door schimmen uit een andere dimensie. Het Egyptische leger wordt aangevoerd door een uit de dood opgewekte farao en zijn sfinx-commandanten.
Dit alles zorgt ervoor dat de boeken vol fantasie zitten. De magie in de wereld die Kai Meyer gecreëerd heeft komt echt tot leven. Iedere keer wordt je weer verrast door iets nieuws. Ik wil niet te veel verklappen natuurlijk, maar het is heel uniek.
Naast de magie in de boeken zorgen vooral de geweldige personages ervoor dat je door blijft lezen. De hoofdpersoon, Merle, is een dapper en beschermend weesmeisje die zonder problemen van zich af bijt. In haar huist de Stromende Koningin, de godin die vooralsnog Venetië beschermde tegen de Egyptenaren. Haar vriendin Junipa was haar hele leven blind, tot de spiegelmaker haar spiegels als ogen gaf. Dan is er nog de zeemeermin Unke, die haar staart inruilde voor benen, en mijn persoonlijke favoriet Vermithrax, de oeroude verrader. Hij is een pekstenen leeuw met enorme vleugels en hij praat. De personages blijven je echt bij en elk van hen is speciaal.
Het enige nadeel van deze boeken is dat de schrijfstijl het heel saai kan maken. Alle verassingen en magie brengen niet heel veel gevoel met zich mee, en ik merk altijd als ik het boek lees dat ik me afvraag hoe het zou zijn geweest als iemand anders het geschreven had. Het is spannend, maar je wordt niet heel erg meegesleurd in de horror en de actie. De personages zijn net je vrienden, maar de verhaallijn is als een film die je van een afstandje bekijkt. Dat is wel heel jammer.
Al met al blijft het wel heerlijk om te lezen, vooral voor mensen met een grote fantasie en een niet te kritische blik.

Wildwoud - Colin Meloy (gelezen in het Nederlands)
Dit boek was teleurstellend. Het zag er veelbelovend uit: een meisje wiens kleine broertje ontvoerd wordt door kraaien die hem meenemen naar een verboden bos. Helaas was onnodig lang. Er zijn 541 bladzijdes die ingekort zouden kunnen worden tot 250 bladzijdes. Alles wordt gedetailleerd beschreven zonder dat je er eigenlijk ook maar iets van opsteekt. De verhaallijn is goed, maar is zo uitgerekt dat de spanning constant wegvalt. In reviews van anderen stond vaak dat de tekeningen en superleuke toevoeging waren, maar ik vond ze persoonlijk te Jip-en-Janneke-achtig. De stijl paste niet heel goed bij het boek naar mijn mening. Als losse tekeningen waren ze wel mooi.
Naast het feit dat het verhaal te langzaam en saai was, waren de personages ook niet interessant of leuk. De hoofdpersoon, Prue, is niet aardig. Ze doet gemeen tegen haar klasgenootje terwijl hij alleen maar nieuwsgierig is. Ze red haar broertje eigenlijk alleen maar omdat ze anders haar ouders niet onder ogen kan komen. Ze is moedig, maar heeft een heel random karakter. Soms is ze emotioneel en dankbaar, soms is ze onnodig brutaal. De gevoelens van de slechterik, een verbannen prinses, worden nauwelijks gedeeld waardoor haar motieven heel vlak en onlogisch blijven.
Het was qua fantasie en verhaal wel een aardig boek dus, maar de langdradigheid en niet-interessante personages maakten het een echte tegenvaller.

The Rules of Ever After - Killian B. Brewer (review)
Dit is een boek wat vooral mijn jongere ik geweldig had gevonden. Het is een mix van sprookjes, inclusief prinsen, prinsessen, vloeken, slechte stiefmoeders en verloren familie. En het leukste is dat de de focus ligt bij een prins die niet met een prinses wil trouwen omdat hij zich aangetrokken voelt tot jongens. Het is een uniek verhaal die je zo aan kinderen voor zou willen lezen.
De personages in dit boek zijn top. Zowel Prins Philip als zijn vrienden zijn allemaal geweldig. Prins Daniel is op zoek naar een manier om zijn vloek, die ervoor zorgt dat hij nooit kan slapen, ongedaan te maken. Prinses Gwen is lekker zichzelf en staat haar mannetje. James, Daniel's beste vriend, heeft een groot ego maar is tegelijkertijd wel heel beschermend. Katharina is het grootste deel van het boek een damsel in distress, maar ze is slim en komt voor zichzelf op. Peter bewijst dat een held niet iemand hoeft te zijn die sterk is en dat woorden ook ontzettend veel kracht in zich hebben.
Het boek leest lekker door en zit vol met belangrijke lessen. Iemands geluk zou nooit iemand anders geluk af moeten nemen. Als je iets wil bereiken, moet je er je best voor doen. Er is niets mis met erachter komen dat je een fout gemaakt heb, je excuses aan te bieden en je best doen om alles weer recht te zetten. Net als dat er niets mis is met zijn wie je bent. En ook al lijkt alles wanhopig, een happy ending kan toch dichterbij zijn dan je denkt.
Het is geen hoge literatuur, maar het is toch een lekker simpel boek om volledig in op te gaan. De magie van prinsen en prinsessen blijft toch heerlijk. Echt een aanrader dus!

 Dat was het wel weer hoor! Reviews schrijven als je last hebt van hoofdpijn is niet makkelijk. Vroeg naar bed vanavond.

Voor ik ga wil ik deze twee websites nog even delen: x en x. Ik ben helemaal verlieft. Ik heb zo'n zwak voor sterrenstuff, zeker als het er zo mooi uit ziet.

Tot morgen/overmorgen/ooit!

❤ Elisah

Internet-verslavingen etc.

Hallo internet! Het is een beeeeeeetje rustig hier op mijn blog. Ik heb drie dagen terug besloten mijn laptop even weg te leggen voor een tijdje.

Ik ben tot de conclusie gekomen dat ik eigenlijk te veel tijd verspil op het internet. En het punt is, ondertussen doe ik het niet eens meer omdat ik er blij/gelukkig van word. Het is meer een soort gewoonte waarin ik dezelfde vijf tabbladen om de minuut opnieuw open en sluit. Ik lees meer summaries en reviews van boeken dan dat ik echt boeken lees en mijn ouders zien me eigenlijk alleen tijdens het avondeten. De rest van de tijd zit ik in mijn kamer, met mijn ogen vastgeplakt aan mijn scherm.

Ik vond dat het tijd was voor een verandering. Als je iets doet wat jen iet hoeft te doen en je ook niet gelukkig maakt, waarom zou je het nog doen? Dus heb ik even afstand gedaan van het internet. Als gevolg heb ik drie boeken gelezen, grote delen van de dag de rest van de bewoners in dit huis gezelschap gehouden en afgesproken met vriendinnen. En het enige moment dat ik mijn laptop echt gemist heb was toen ik de drie gelezen boeken wilde reviewen en er een blogpost over wilde maken.

Het is wel belangrijk te onthouden dat dit mijn eigen keuze was. Ouders hebben soms de neiging kinderen computertijd te verbieden als ze vinden dat er te veel gebruik van wordt gemaakt, maar dan wordt afstand doen van het internet opeens een straf. En dat is juist wat je niet wil.
Ik zat hier laatst nog over na te denken. Ik heb het idee dat kinderen uit zichzelf wel weer naar buiten zullen gaan. Misschien niet nu, maar uiteindelijk raken ze verveeld en gaan ze weer op zoek naar iets anders. En dat 'anders' kan zomaar buiten de deur zijn, of in ieder geval in de echt wereld.

Het is ondertussen 7 over 12 's nachts en ik ben niet eens toegekomen aan een review. Morgen weer eens een review-dagje denk ik. Dan kan ik meteen Galavant erin meenemen, en de nieuwe aflevering Agent Carter ook.

Tot morgen/overmorgen/ooit!

❤ Elisah

Weggooien en opruimen

Hallo internet! Vandaag was een intensieve dag (die ik heel hard nodig had).

Ik heb mijn nieuwe boekenkast in elkaar gezet! 1 meter hoog en 90 cm breed, wat inhoud dat ik drie planken ex. de bovenkant van de kast erbij heb! RUIMTE.
Het nadeel is nu dat ik niet alleen erachter ben dat ik nu erg veel ruimte heb, maar ook dat ik verdomde veel boeken en vooral onwijs veel spullen heb. Waar komt het allemaal vandaan? Wanneer is dit gebeurt? Ik weet het niet.

Wat ik wel weet is dat ik op dit moment in een soort volledige herorganisatie van mijn kamer zit. Het is in lange tijd niet zo'n troep geweest hier en ik kan maar niet beslissen hoe ik het allemaal moet inrichten. Alle leesboeken, DVD's en cd's staan nu allemaal op hun plek (al ben ik nog niet helemaal zeker over de boekenvolgorde), maar al mijn tekenspullen, knutselzooi, posters, belangrijke grown-up brieven en mappen, oude schoolboeken en andere informatieve boeken, en losse decoratiespullen hebben nog geen plek.

Nou ja, ze hebben heel veel plek. Waar alleen is de grote vraag. Ik wil dingen liever niet in lades doen, ik ben ondertussen niet zo'n fan meer van lades. Maar ik heb eigenlijk niet genoeg planken en vakken om alles kwijt te kunnen. En dan hebben we het nog niet eens gehad over die enorme hoeveelheid spul in mijn inbouwkastjes en inbouwlades. Die durf ik bijna niet open te trekken omdat ik bang ben dat alle dingen mijn kamer overnemen. En dat is dan weer net niet de bedoeling. Denk ik.

(timeskip van zo'n 6 uur)

Mijn kleinste zusje (die altijd de meeste troep heeft) was hevig teleurgestelt in me omdat ik volgens haar veel te veel bewaar. Doet ze zelf ook, maar daar gaat het even niet over. Ik heb zonet dus ook besloten een enorme hoeveelheid tijdschriften weg te doen. Het kastje waar ze in zitten is in lange tijd niet open geweest en ik lees ze toch nooit meer. Als mensen dus nog interesse hebben in oude Penny's en oude Hitkranten, hoor ik het wel :p

Op dit moment liggen mijn vloer en bed nog vol met boeken, schriften en spullen en heb ik vijf planken, vier lades en een vak leeg.

Ik ga nog heel eventjes door.

Echt, nog maar heel even.

Tot morgen/overmorgen/ooit!

❤ Elisah

Ps. ER KOMT EEN VERVOLG OP ARISTOTLE AND DANTE DISCOVER THE SECRETS OF THE UNIVERSE???? AHHHHH

"Local trash can discoveres freshly fallen snow"

Hallo internet! HET SNEEUWT. EINDELIJK. De afgelopen dagen waren verre van leuk en had serieus het idee dat niets me meer op zou kunnen vrolijken. Jemig, dit had ik echt even nodig. Ik leef weer een beetje.

Vandaag heb ik een knoop doorgehakt en heb ik weer eens gekookt. Op dit moment heb ik het idee dat ik ver weg ga zakken als ik niets doe, dus hier was het wel echt tijd voor. Komend weekend ga ik mijn nieuwe boekenkast in elkaar zetten met Pap, dus hopelijk zorgt dat ook nog enigszins voor een gevoel van productiviteit en achievement.

Acceptatie is ook een stap. Anyways, ik wilde eigenlijk iets speciaals doen omdat dit de honderste post op mijn blog is, maar dan wordt het lang wachten. Op dit moment heb ik niet extreem veel inspiratie after all. Dus dit is weer gewoon een van-alles-en-nog-wat post.

Ik heb kaartjes voor  het Panic! At The Disco concert in de Melkweg op 26 mei dit jaar! Ik heb er echt zin in, net als in het Adam Lambert concert op 13 april. Persoonlijk ben ik niet enorm fan van concerten (heel veel lawaai, heel veel mensen die dicht tegen je aan staan, etc.) maar er is toch iets speciaals aan het zien van de personen waar je fan van bent. 

Verder loop ik dankzij het herlezen van de triologie van Kai Meyer 2 boeken voor op mijn Goodreads-challenge. Ik ben nu al een over-achiever. Nice.

Ik ben er ook achter gekomen dat ik te veel kleurpotloden heb voor iemand die altijd te lui is om tekeningen te kleuren. 95% van mijn tekeningen is met grijs potlood gemaakt, en de overige 5% is grotendeels pastelkrijt. Kleurpotlood is gewoon erg lastig voor iemand die moeite heeft met contrast. 

Het ergste is nog wel dat ik er gewoon geen goede plaats voor heb. Op dit moment zitten ze in een uitpuilend Libresse-doosje, wat gewoon beschamend is bijna. Daar moest maar eens verandering in komen. Misschien dat ik mijn eigen tekendoos moet gaan maken.

En ik ben tot de conclusie gekomen dat ik een zwak heb voor animatieseries voor kinderen. Eerst Steven Universe (veel beter dan ik verwacht had en zo veel aandacht voor issues als sexualiteit etc.) en nu Miraculous Ladybug, een Franse serie over een superheldin en haar sidekick. Superheroes are my kryptonite, after all. How could I say no?

Als laatste heb ik de tumblr pagina van floccinaucinihilipilification weer eens helemaal doorgelezen. Alle Harry Potter comics, Selfie Bee's en Dragon Bros zijn geweldig. En het leukste zijn eigenlijk nog wel de tags onder elke post. Heerlijk.

Dus: "Working hard is important, but feeling good is important too!" -Steven Universe

Nu heb ik alleen nog iemand nodig die de nieuwe Star Wars film nog een keer wil zien. Ik loop een beetje achter op de hype...

Tot morgen/overmorgen/ooit!

❤ Elisah

Let's try something happy!

Hallo internet! Gezien het feit dat de vorige paar posts zo serieus en niet erg vrolijk waren, leek het me een aardig idee om nu even een klein beetje vrolijkheid te delen. Dus hierbij deel ik mijn 'happy playlist' met muzieknummers die mijn dag soms net even wat minder flut maken. Alles is op Youtube te vinden!

De happy-playlist

1. Dance With Me Tonight - Olly Murs
2. Stereo Hearts - Gym Class Heroes ft. Travie Mccoy
3. Be My Forever - Christina Perry ft. Ed Sheeran
4. Everything Is Sound - Jason Mraz (van zijn happy album 'Love Is a Four Letter Word')
5. I Do - A Rocket to the Moon (luister hun album 'Wild & Free' eens!)
6. La Da Dee - Cody Simpson (al zijn nummers zijn vrolijk of lief)
7. Love Is Easy - McFly
8. I Feel Good - A.J. Holmes
9. Loved and Alive - Jim and the Povolos
10. Vanilla Twilight - Owl City
11. Summer Rain - Jonas Brothers
12. Wash Away - Chef'Special (hun album Passing Through staat vol met nog meer leuke nummers)
13. Stay Stay Stay - Taylor Swift (Taylor Swift nummers zijn sowieso vaak lekker light en happy)
14. Popular Song - Ariana Grande ft. Mika
15. Summer Paradise - Simple Plan ft. Sean Paul
16. Waar de zon ons heen brengt - Diggy Dex
17. Everyday - Max Schneider
18. Where You Are - Kurt Schneider & friends
19. Better Than Words - One Direction
20. Brave - Sara Bareilles
21. Classic - MKTO
22. Through The Dark - One Direction
23. Hey, Soul Sister - Train
24. I Have Friends in Holy Spaces - Panic! At The Disco
25. Peculiar - Chef'Special
26. When Can I See You Again - Owl City
27. Love Is On The Radio - McFly
28. Puzzle Me - Ilse DeLange
29. All About Us - He Is We ft. Owl City
30. It's A Beautiful Day - Michael Bublé
31. Introducing Me - Nick Jonas 
32. Busy - Olly Murs (zijn eerste album is in zijn geheel best erg vrolijk)
33. Forever - Corey Gray ft. Max Schneider 
34. You're My Favorite Song - Joe Jonas ft. Demi Lovato

Ik denk dat ik de lijst hier maar stop. Hier is iedereen wel even zoet mee denk ik :) Als bonus noem ik nog even Happy van Pharrel Williams (al vind ik de cover van Conor Maynard leuker) en It's All Good van Cher Lloyd en Ne-Yo (voor als je echt even in de put zit).

Ik ga maar eens naar bed. Ik heb vandaag hout gehaald voor een nieuwe boekenkast, lekker paardgereden en The Lego Movie gekeken, dus die nachtrust heb ik wel verdient. Morgen ga ik hopelijk de kast in elkaar zetten, maar als dat niet zo is wordt het denk ik weer eens een review dagje. Ik loop nog wat Star Wars films achter en heb nog wat boeken te lezen.

Tot morgen/overmorgen/ooit!

❤ Elisah

Ps. Als de playlist nog niet vrolijk genoeg was, heb je hier een blije puppy met vlindervleugels om je dag iets beter te maken!

Gezocht: handleiding

Hallo internet! Maak je geen zorgen, de afgelopen paar dagen zijn niet heel speciaal geweest.
Sinds de laatste blogpost heb ik paardgereden, in de bieb gewerkt, krantjes bezorgt, flink wat thee gedronken en ben ik met een vriendin schoenen wezen shoppen. Het was gezellig en ik ben drie paar schoenen rijker. Wat wel echt heel hard nodig was, gezien het feit dat ik niet echt meer hele schoenen over had. Mijn dierbare witte Nikes waren toch wel echt aan het eind van hun latijn.

Het punt is, mijn vriendin en ik zitten op dit moment soort van in hetzelfde schuitje: geen huidige studie en een heleboel problemen die niet zo makkelijk op te lossen zijn. Vandaar deze blogpost. Ik ga niet precies toelichten wat de problemen zijn, dat gaat me persoonlijk iets te ver, maar ik kan er nog wel over praten.

De afgelopen tijd heb ik gemerkt dat er in de wereld maar weinig dingen zijn die constant zijn en houvast bieden in moeilijke tijden. Iedereen is anders, denkt anders en reageert anders, dus als je een keer niet weet wat je moet doen, kun je niet zomaar even een handleiding raadplegen. Anderen hulp vragen klinkt als een goede tweede optie, maar de manier waarop iemand anders geholpen zou willen worden is mogelijkerwijs niet hetzelfde als de manier waarop jij geholpen wil worden. En dat is als ze al begrijpen wat het probleem is.

Tot nu toe lijken de tips die mensen geven altijd dezelfde dingen te zijn. Het zijn soort algemene, universele opmerkingen die blijkbaar eeuwig overgedragen worden. Voor sommige dingen kunnen algemene tips best handig zijn ("Heb je al geprobeerd hem opnieuw op te starten?") maar bij persoonlijke problemen ligt dat toch iets anders.
"Het gaat beter/wordt makkelijker als je het vaker doet" is er zo een. Het is goed bedoelt, maar de uitvoering is lang niet zo makkelijk. Soms lijkt het zelfs volledig onmogelijk en onbereikbaar. En zo zijn er nog zo veel meer. "Het gaat wel weer over", "Zo eng is het toch niet?", "Doe het gewoon", "Maak je er toch niet zo druk om".

Iedereen verwerkt dingen op zijn eigen manier. Sommigen willen graag hulp, anderen willen liever alleen gelaten worden. En sommigen weten het gewoon niet en trekken de haren uit hun hoofd uit pure frustratie en verwarring.

Het spijt me dat ook ik geen handleiding heb voor hen die het nodig hebben. Als iemand er ooit een maakt, zou ik graag een kopietje hebben. Tot die er is gaat deze post uit naar alle mensen die er graag ook een zouden hebben. Ik hoop dat het leven iets aardiger voor jullie wordt in de toekomst.

Soms is hoop het enige wat je iemand kunt geven.

Tot morgen/overmorgen/ooit!

❤ Elisah

Het Nieuws

Hallo internet! Zware kost vandaag. Persoonlijk vond ik dat het wel weer eens tijd werd. En ik heb inspiratie.

Gisteren was er een speciale uitzending van het programma 'De Reunie', met allemaal ex-nieuwslezers en andere mensen die betrokken waren bij het nieuws. Het was heerlijk om Erwin Kroll en Philip Freriks weer eens samen te zien, maar ik vond het vooral heftig om te zien wat ze meegemaakt hebben in hun nieuws-carriere. Ik heb nu onwijs veel respect voor hoe sterk deze mensen zijn en hoeveel controle ze hebben. Sacha de Boer die op televisie bekent moest maken dat Theo van Gogh was overleden terwijl hij een ex-collega van haar was, zonder te stotteren. De cameraman die serieus alles up-close gezien heeft, waaronder de ravage die de tsunami had aangericht. Soms vraag is me af of die journalisten beelden op hun netvlies gegrift hebben staan die ze zien als ze slapen. Hoe krijgen ze het voor elkaar om iedere keer zo dicht bij verwoesting en horror te staan zonder te breken of hun levenslust te verliezen. Onwijs veel respect heb ik voor deze mensen.

Dat brengt me bij het tweede deel van deze post: nieuws in het algemeen. Eigenlijk is het heel slecht, maar ik kijk maar zelden het journaal. Niet omdat ik het niet belangrijk vind, maar omdat ik het moeilijk vind er naar te kijken. Het zorgt ervoor dat ik me nutteloos voel en me schuldig voel over hoe oneerlijk het is dat ik wel een veilig thuis heb. Daarnaast herinner ik me van toen ik nog wel het journaal keek dat ik na een tijdje 'numb' werd voor wat ik zag. Als je zoveel vreselijke dingen op het nieuws ziet, dag in dag uit, de ene ramp na de andere, doet het je steeds minder. Mensen gaan dood, je kunt er niets tegen doen want het is al gebeurt, en wat dan?

Heftige nieuwsberichten kunnen wel je prioriteiten even rechtzetten, dat moet ik toegeven. Soms is het net een reality-check: ga ik me nou echt druk maken om onbelangrijke dingetjes als dit soort dingen gebeuren in de wereld? En op die manier heeft het toch nog een positief effect.

Soms vraag ik me wel af waarom mensen het zo belangrijk vinden het nieuws te kijken. Is het omdat ze de smart willen delen van hen aan de andere kant van de wereld, ook al hebben zij daar niets aan? Is het om up-to-date te blijven en een goed onderwerp voor theetijd-discussies te hebben? Is het omdat mensen van nature nou eenmaal graag alles willen weten? Is het omdat ze het gevoel hebben dat ze het nou eenmaal moeten weten? Of is het stiekem dat we de horrors opzuigen als sponzen? Ik weet het niet, en ik denk ook niet dat ik het ooit zal weten.

Maar dat is okee, sommige dingen hoef je ook niet per se te weten.

Hier hou ik het bij. Er zit niet echt een doel aan deze post, het is gewoon fijn om je gedachten uit te schrijven soms.

Tot morgen/overmorgen/ooit!

❤ Elisah

Bloggity blogg blog

Hallo internet! Gelukkig nieuwjaar aan iedereen! Oud en nieuw was super, het was helder weer en vanaf de straat achter ons huis hadden we een geweldig uitzicht op het vuurwerk. Ik hoop dat alle huisdieren ondertussen weer iets bijgekomen zijn.

De oliebollen zijn ondertussen op helaas, daar zal ik weer tot oktober op moeten wachten. Aan de andere kant ben ik mijn jaar wel goed begonnen: na het vuurwerk heb ik The Darkest Part of the Forest uitgelezen (reread, zie mijn review hier) en ben ik die ochtend direct begonnen met het volgende boek: De Stromende Koningin van Kai Meyer. Die is ondertussen uit, wat betekent dat ik nu al 2 boeken voor loop op mijn Goodreads-challenge van 50 boeken. Heerlijk!

(Ik schreef dit alles om 4 uur 's middags maar toen werd ik afgeleid door Iguanamouth's art blog en tekende ik een gekko-draakje en een centaur gebeten door een weerwolf en IK HEB OPEENS ZO VEEL INSPIRATIE.)

Okee, waar was ik? Oh ja, begin van een nieuw jaar. Ik dacht dat ik maar eens een lijstje moest maken met ideeen voor deze blog. Ik ga mijn best doen om het jaar af te maken en dus door te gaan tot 20 juli, maar heel makkelijk gaat dat niet worden denk ik. Ik doe mijn best :)

Huidige ideeenlijst
- favoriete youtubers
- favoriete video's
- tijdreis paradoxen
- wat stop je in een tijdcapsule
- pure nostalgie (series die je als kind keek)
- time lapse origami vouwen
- origami draakjes tuturial
- een invulpost
- de coolste, meest onbekende dieren op de planeet

Hier hou ik het bij, ik was zo afgeleid vandaag dat het ondertussen 5 over 12 is en ik maar eens naar bed ga. Misschien dat ik morgen weer eens een langere post maak.

Byee!

❤ Elisah

De 2016 bucket list

Hallo internet! Morgen is het zo ver: mijn jaarlijkse excuus om me vol te proppen met oliebollen. Ik ben DOL op oliebollen. Helaas zijn we de 31ste overdag niet thuis dus moet ik wachten tot 's avonds, maar ik overleef het denk ik wel.

Anyways, voor het jaar officieel over is, ga ik nog even mijn goede voornemens vastleggen op mijn blog.

Let's do this.

In 2016...
...ga ik mijn best doen meer te drinken. Ik drink veel te weinig, soms enkel een bekertje water. Ik ben er de laatste tijd meer op gaan letten en doe nu mijn best in ieder geval 2 bakken vanillethee per dag naar binnen te gooien. Dan zit ik toch al op een liter.
...ga ik mijn best doen productiever en gestructureerder aan de slag te gaan. Geen dagenlange uitstel meer. Geen stress op de deadline. Geen mindless scrolling op het internet meer. PRODUCTIVITEIT.
...maak ik eindelijk een studiekeuze. En ik ga mijn best doen de beste keuze te maken die er is.
...haal ik opnieuw het doel van 50 boeken lezen in een jaar.
...blijf ik mijn best doen positief tegen dingen aan te kijken en niet te snel op te geven.
...ga ik mijn eigen boekenkast in elkaar zetten om al mijn favoriete boeken kwijt te kunnen.
...verbeter ik mijn tekenkunsten opnieuw. Oefening baart kunst :)
...verf ik mijn plafond als glow-in-the-dark sterrenhemel
...ga ik iets vaker sportieve dingen doen. Lekker zwemmen, schaatsen, paardrijden, boogschieten, skeeleren, etc.
...hou ik contact met de mensen waar ik van hou maar niet heel vaak meer zie. Ik ben nog al introvert en vergeet soms bijna dat sociale contacten onderhouden moeten worden. Ik ben zo slecht in conversations starten. Maar ik ga er toch mijn best voor doen.

Ik denk dat ik het hier maar bij hou. Ik ga er alleen nog aan toevoegen dat ik ga blijven proberen zo veel mogelijk het beste uit mezelf naar boven te brengen.

Voor iedereen die dit leest: een onwijs leuke jaarwisseling en een geweldig nieuw 2016 gewenst! May next year suck a little less than this one and may life shine brightly upon you all :)

Tot morgen/overmorgen/ooit! (dit wordt mijn nieuwe eindzin, het is perfect)

❤ Elisah

Het einde van kerst is het einde van het jaar

Hallo internet! Kerstmis is weer achter de rug en persoonlijk heb ik in jaren het kerstgevoel niet zo gemist. Letterlijk. Het voelde niet als kerst dit jaar. Misschien dat het komt door de temperatuur buiten, of door de volle maan, of door alle andere zorgen, maar het wilde niet dit jaar.

Over volle maan gesproken, ik heb wel een beetje medelijden met Remus Lupin uit Harry Potter. Ik weet dat hij fictioneel is, maar komop: niet alleen is hij een weerwolf, maar daarbij is hij ook nog eens weerwolf op kerstmis. En ik hoop dat de Britten hun huizen goed dichtgehouden hebben met kerst, je weet het maar nooit met die koninklijke familie... (yes, that's a Doctor Who reference, deal with it)

Na een paar dagen gevuld met familieleden, Pentatonix covers, niet werkende/onzichtbare deurbellen en een heleboel eten is het wel weer genoeg geweest. Ik ben blij dat ik vandaag nergens heen hoefde. Al voel ik me nog steeds niet helemaal uitgerust.

2015
Ik kan het niet laten, ik ga toch nog even een 2015 recap doen. Ik weet niet hoe, maar dit jaar ging zowel heel snel als heel langzaam. Mijn eindexamen voelt jaren geleden, maar tegelijkertijd lijkt mijn 18e verjaardag vorige maand. Tegen de tijd dat ik 20 word voel ik me vast pas 19.
Dit jaar heb ik onwijs veel gestrest, mijn eindexamen gedaan en gehaald, een enorme hoeveelheid draakjes gevouwen, 63 boeken gelezen (in totaal 22.592 pagina's), mijn natuurkundecursus doorlopen en mijn natuurkundetentamen gehaald, heel veel paardgereden, halloween gevierd, en ben ik een blog gestart die op dit moment 94 posts bevat en 2297 paginaweergaven heeft.
Dat zijn de grote achievements. Natuurlijk zijn er ook nog een heleboel kleine achievements waar ik trots op ben maar die niet heel indrukwekkend lijken voor anderen. Ik ben in mijn eentje naar Amsterdam gegaan en heb daar aan twee mensen gevraagd of er nog vacatures zijn. Ik heb een baantje als vrijwilliger gekregen in de bibliotheek, iets wat me nog steeds heel blij maakt. Ik heb een aantal keren iets gekookt/gebakken wat eetbaar was, zonder de keuken af te branden. Ik heb iemand blij gemaakt met een tekening van haar paard. Ik heb de meeste vissen gevangen op vakantie in Friesland. Ik heb een animatiefilmpje gemaakt en mijn tekenkunsten zijn toch weer vooruit gegaan. Ik ben in mijn eentje naar Groningen gereisd met de trein, en daarbij komt ook dat ik dus nog steeds geen contact verloren heb met mijn vriendinnen, ondanks de afstand/drukke levens.
Dit alles lijkt niet veel voor te stellen, maar toch zijn het dingen waar ik trots op ben. Ik wou dat ik 'ik ben erachter gekomen wat ik wil doen met mijn leven', 'ik heb de motivatie gevonden om dingen te doen' en 'ik ben actief bezig geweest en heb een leuke, goedbetalende baan gevonden' toe kon voegen aan het lijstje, maar helaas. Dat gaat blijkbaar toch iets meer tijd kosten.
Andere gemiste goede voornemens waren het maken van een kostuum voor Elfia of Dutch Comic Con, mijn kastdeur en mijn plafond schilderen, een boek schrijven en veel boogschieten.
Je kunt ook niet alles doen.

Mijn goede voornemens-lijst voor 2016 komt er nog aan, die zal ik eind dit jaar nog uploaden. Voor nu moet ik nog flink wat folders gaan vouwen en denk ik dat ik maar wat eerder naar bed ga vandaag.
Ik heb de laatste tijd absurd veel slaap nodig, ondanks dat ik zo weinig doe. Het is een beetje maf.

Tot morgen/overmorgen/ooit!

❤ Elisah

Kerst is hier, soort van...

Hallo internet! Vanochtend mijn laatste ochtend in de bieb van dit jaar. Dat klinkt een stuk dramatischer dan het is, maar ik kon het niet laten.

Een van de oude dames in de bieb vertelde dat ze haar kleinkinderen (met veel moeite) e-cards gestuurd had, en dat de kinderen het vervolgens niet konden openen. Iets met Adobe flashplayer. Een beetje ironisch is het wel, moet ik zeggen.

Toch hoop ik eigenlijk onwijs dat de kaarten-traditie blijft. Ik weet niet of ik hier al eerder over gezeurd heb (vast wel), maar om nog even te herhalen: doe mij maar een kaart in de brievenbus.

Vanavond ben ik nog langs de deuren geweest met de krantenwijk-kerstgroeten. Ik ben super anti-sociaal en weet nooit hoe ik met onbekende mensen om moet gaan, maar gelukkig is dit niet mijn eerste jaar en valt het allemaal meestal wel mee. Lieve glimlach op je gezicht, netje aanbellen en zeggen 'hallo, prettige kerstdagen en een gelukkig nieuwjaar!'. En al klinkt dit allemaal een beetje geacteerd (vooral de lieve glimlach), ik meen het wel. Die kerstkaartjes rondbrengen is echt niet alleen geld bedelen, maar ook gewoon een excuus om mensen geluk te wensen zonder dat het raar is. En het zal je verbazen hoeveel mensen er blij terug glimlachen.

Het blijft wel een avontuur, hoor, daar niet van. Gisteravond was ik aangekomen bij het laatste huis en zaten er een vader en een jongetje op de bank, vastgeplakt aan de tv. De bel leek het niet heel goed te doen, en nadat ik de tweede keer gebeld had, besloot ik maar verder te gaan. Maar ik had me nog nauwelijks omgedraaid of de deur gaat open en er staat een andere jongen in de deuropening. Ongeveer 12 jaar en gekleed in enkel een boxershort. Het leek hem niet echt een probleem, dat was duidelijk. Na mijn standaard praatje liep hij de huiskamer in om zijn vader te halen, die nog even wat bromt over dat hij het niet gehoord had voor hij zijn portemonnee pakt.
Het was op zijn zachts gezegd onverwacht.

Verder was er ook nog een heel aardige man die, voor hij de deur open deed, tv zat te kijken op de ouderwetse manier: zo'n klein tv-tje in een kast met deurtjes. Hij gaf me een envelop, waar een kerstkaart in bleek te zitten. 'Bedankt voor de keurige bezorging' staat erin.
Beter kan haast niet.

Het is balen dat het nog altijd niet voelt als kerstmis. Alles is aanwezig, van de kerstboom tot de lichtslierten die de huizen in de buurt versieren, maar de sfeer lijkt te missen.
Misschien dat het komt als ik mijn kamer ook opgefleurd heb.

Ik denk dat ik Vermithrax uit De Stromende Koningin maar eens ga proberen te tekenen. Ik heb mijn Gargryph in Pokemon Uranium naar hem vernoemd en ik vind het eigenlijk jammer dat het geen officiele pokemon is.
Ach, het spel is nog niet uit. Ik ben nu op weg naar de 7e gym, maar ik krijg steeds de neiging terug te gaan om weer even te healen. Ik ben lichtelijk perfectionistisch en wil niets missen. Anders was ik waarschijnlijk allang klaar geweest :p

Ik denk dat mijn volgende blogpost maar weer een klassieker wordt. De supervoorspelbare 'goede voornemens' post.
Omdat het kan en omdat ik er genoeg heb om een post te maken.

Tot morgen/overmorgen/ooit!

❤ Elisah

Een nieuwe boxset en een liefde voor brieven

Hallo internet! De kerstvakantie is begonnen en ik heb nog twee krantenwijken die kerstgroeten missen van hun favoriete bezorger (that'd be me).

Beter nieuws is dat bol.com de hele Percy Jackson serie als paperback boxset verkoopt voor 25 euro en ik het niet kon laten hem te kopen. En wat is ie mooi :3

Je hebt geen idee hoe groot mijn zwakte voor perfect bij elkaar passende boeken in een serie is. Ik ben eeuwig gelukkig als ik alle boeken van de serie in hetzelfde formaat en hetzelfde ontwerp heb. Dus dit is heerlijk.

Vanavond hebben we alle kerstkaarten geschreven. Persoonlijk vind ik kaarten sturen via de post eigenlijk een traditie die moet blijven. Die 100 'gefeliciteerd met je verjaardag!' berichten op facebook zijn wel leuk, maar die halen het niet bij een kaartje in de brievenbus. Dat blijft toch een stuk specialer. Gelukkig gaan de kerstkaarten nog wel via de post. En daar heb ik best een avondje lang mijn naam schrijven voor over.

Ik denk eigenlijk dat ik het hier bij hou. Er komt wel weer een langere, iets intelligentere (en grappigere) post aan, maar op dit moment is de schrijf-inspiratie een stuk lager dan de teken-inspiratie. Bovendien lees ik weer volop en heb ik Pokemon Uranium nog niet uitgespeeld.

Tot morgen/overmorgen/ooit!

❤ Elisah

Amsterdam, de stad van...

Hallo internet! Vandaag was ik in een dappere bui en ben ik in mijn eentje naar Amsterdam gegaan omdat ik mijn favoriete boekenwinkels miste. Het was weer een avontuurlijke dag, om verschillende redenen.

De man in de trein
De man was er weer. Het is een vluchteling, een vader die rond probeert te komen door zakdoekjes te verkopen in de trein. Hij kan nauwelijks Nederlands, maar hij doet zijn best en hij is aardig. Toen ik op halloween in de trein zat, stak hij zijn duim op voor mijn rode lenzen. Als de trein zo goed als leeg is, geeft hij aan dat je de zakdoeken mag houden, ook al geef je hem niets. Vandaag had hij net de zakdoekjes met briefjes neergelegd toen er een conducteur binnenkwam. Hij begon alle pakjes op te halen, terwijl hij herhaaldelijk zei dat we hem niets mochten geven omdat het bedelen was. De man liep verslagen achter hem aan. Toen ze de coupe doorgegaan waren, begon de conducteur een ruzie met de man. Hij weigerde de zakdoekjes terug te geven en zette de man op Zaandam uit de trein. In de coupe was het stil. Mensen wisten niet wat ze ermee aan moesten. Toen stond er een meisje op, ergens in de 20 gok ik. Ze stapte op de conducteur af en zei heel duidelijk dat ze het raar vond hoe hij met de situatie omgegaan was. Ze snapte dat hij de man uit de trein zette, maar ze vond het niet okee dat hij de zakdoekjes afgepakt had. Wat als de man daarvan moet rondkomen? Je kunt toch niet zomaar iemands eigendom afpakken? "Het is zijn eigendom helemaal niet", zei de conducteur koppig. Hij had duidelijk geen zin in een rationele discussie. "Hoe weet u nou weer of het niet van hem is?" Reageerde zij. De conducteur raakte nu echt geïrriteerd. "Die man is een bedelaar en als je een probleem hebt meld je het maar aan de ns. Daarop zei zij dat ze dat zeker zou doen en vroeg ze om zijn naam, die hij weigerde te geven. De coupe werd steeds onrustiger. Blijkbaar maakte deze discussie de mensen veel minder op hun gemak dan de vluchteling eerder. Er werd gezeurd over dat het te luid was en ze maar ergens anders moesten gaan ruziën. Daarna kon ik het niet meer horen. De mensen in de coupe praatten wat ongemakkelijk. De meesten leken aan de kant van de conducteur te staan, wat ik eigenlijk wel erg jammer vond. Hij was onwijs grof geweest en gedroeg zich als en lul tegenover zowel de man als het meisje. Ik hoop dat ze inderdaad een melding maakt naar de ns. Vluchtelingen in de trein die mensen met gebedel in een ongemakkelijke positie zetten is natuurlijk niet heel fijn, maar dit had anders gekund.
Vluchtelingen blijven een lastige zaak. Mensen vinden het handig ze enkel als probleem te blijven zien en niet stil te staan bij het feit dat het allemaal mensen zijn die geen toekomst hadden in het land waar ze woonden en wanhopig op zoek zijn naar een manier om rond te komen. Toch zou het naïef zijn om te denken dat het geen probleem is. Want dat is het wel.
En zo blijven we bezig.

De rest van mijn dag
Ik hou zo veel van boekenwinkels. Vooral de Waterstones en de ABC (klik de link en geniet). Ik heb er vandaag ook weer ruim 2,5 uur gezeten, volledig gelukkig. Het enige nadeel van boekenwinkels is dat ik a) de hele winkel leeg wil kopen en b) mijn nog-te-lezen lijst nog langer wordt dan hij al is.
Verder ben ik er ook achter gekomen dat ik 100% de neiging heb om boeken te kopen omdat ze mooi zijn. Wie had gedacht dat ik zo oppervlakkig zou kunnen zijn. Ik niet.
Maar als je bij de Waterstones een stel planken hebt met leatherbound classics kun je mij wegdragen. En hetzelfde geld voor boxsets, geïllustreerde edities van mijn favoriete boeken, mijn favoriete boeken in general maar met andere covers en natuurlijk boeken met een hele mooie omslag.

Als ik nu opeens de hoofdprijs win, komen er sowieso drie verschillende edities van The Golden Compass in mijn kast erbij. 

Het ergste is nog wel dat er een tweedehands boeken markt op het spui was, recht voor de ABC. En ze hadden van die hele oude boeken. Van die echte boeken boeken. De boeken die je voor je ziet als je denkt aan de bibliotheek van een oude tovenaar. Van die mooie, donkerbruine, versleten, leren boeken met perkamentachtig papier en gekrulde letters op de kaft.

Het is dat ik niet geïnteresseerd ben in hele oude bijbels en het niet zo past bij mijn andere boeken, maar anders had ik ze allemaal meegenomen. Om af te stoffen enzo.

Verder zat er in de Waterstones nog een onwijs schattig jongetje verdiept in zijn eigen boek in de volwassenen fantasy hoek. 

Adorable. En de Bijenkorf is duidelijk weer in de kerstsfeer. 

Toch is Amsterdam nog altijd niet echt mijn stad. Alles is luid en dynamisch en ik kan absoluut leven zonder de constante wietwalmen die langsdrijven. Maar de boekenwinkels zijn leuk.

Verder hebben we net de kerstboom opgezet en heb ik de halloween-decoraties maar eens van mijn muren gehaald. Het is dat ik morgen een krantenwijk heb en ga paardrijden, anders zou ik weer lekker een knutseldagje doen. Sneeuwvlokken knippen enzo.

Dat was het weer! Tot morgen/later!

❤ Elisah

The Adventurous Adventures of Me

Hallo internet! Ik weet het, ik weet het, het is wel weer erg rustig hier. Wat zal ik zeggen? Ik had niet heel veel inspiratie de laatste tijd. Of in ieder geval niet iets wat ik op mijn blog wil zetten.
Daarom vandaag maar weer eens een de-avonturen-van-de-afgelopen-dagen post.

Wat heb ik dan gedaan de afgelopen 5 dagen?

1. Vijf dagen al. Oops. 
2. Om te beginnen heb ik op maandag lekker paardgereden (altijd fijn).
3. Op dinsdag had ik een avontuurlijke duinrit. Kort samengevat: Schotse hooglanders op het paardenpad, Exmoorpony's die vrienden maakten aan de andere kant van het hek, een boel aardige mensen, een cowboy, een damhertje in de bosjes en toch wel wat spierpijn achteraf.
4. Ik vond Pokemon Uranium, een fanmade pokemon spel om te spelen op je pc. Inclusief een interessante (en donkere) storyline en fanmade pokemon. Echt supergaaf! Ondertussen ben ik 4 badges verder en vind ik het hoog tijd worden dat ik de nuclear power plants mag bekijken...
5. Woensdagochtend was een intensieve ochtend. Er was kerstviering voor alle bibliotheekvrijwilligers, en het waren er meer dan ik verwachtte. En het nadeel was dat het allemaal opa's en oma's waren, die je dolgraag uithoren als newby en de neiging hebben klopjes op je schouder te geven of je hand te schudden. Kan ik niet heel goed tegen. Ik was erg blij toen ik me mocht excuseren om achter de schermen mijn ding te doen.
6. Ach, een groep 3 in de bibliotheek rond zien rennen is nog minder chill. Ik overleef het allemaal wel. Maar het is toch wel vermoeiend als je gewend bent geraakt aan de rust.
7. Wat wel gaaf was aan de kerstviering was de gedichten die opgedragen werden. Blijkbaar is dat een traditie. De gedichten dit jaar gingen voornamelijk over hoe Jezus ook een vluchteling was en hoe erg het is dat de huidige vluchtelingen ook nergens heen kunnen en nergens welkom zijn. Na al die 'de vluchtelingen zijn een probleem!!' koppen in de kranten was dit erg mooi. 
8. Gisteravond heeft mijn vader Office geinstalleerd op mijn laptop, met als gevolg dat ik beneden zat. En natuurlijk werden er juist gisteravond alleen maar soppige romcoms gedraaid op tv en zaten mijn moeder en mijn zusje op de bank. Hugh Grant komt echt mijn neus uit, samen met alle cliches en trouwerijen. Na Notting Hill, 27 Dresses en 4 Weddings and a Funeral kon ik wel janken. Vreselijk.
9. (Ieder zijn ding. Sorry als ik hiermee mensen kwets)
10. Vanochtend ben ik met mijn zusje naar de kapper geweest, die zowaar nog wist dat we de vorige keer ook samen geweest waren. Het was wel gezellig, maar mijn haar is in geen maanden zo steil geweest. Als mijn haar een skihelling zou zijn, zou het de zwarte piste zijn. 
11. Maar het is ook superzacht en ik kan er niet vanaf blijven.
12. Kappers zijn magisch.
13. Vanmiddag ben ik weer lekker naar stal geweest. Ik heb het voor elkaar gekregen drie pony's te rijden in minder dan 2 uur. Dat is toch wel indrukwekkend :p
    Het was heerlijk, hopelijk blijft Flynn weer verbeteren. Ze vindt het zo fijn weer aan de slag te kunnen.
14. Op dit moment zit ik caramel fudge te eten en staat er een kop warme thee naast me. Ik heb net deel 10 van de Adventurous Adventures of One Direction 3 gekeken (de andere delen heb ik ook deze week gekeken) en ik kan niet wachten tot het volgende deel er is.
15. Dat was het denk ik wel?
16. Oh ik heb ook eindelijk X-Kit weer kunnen downloaden voor tumblr. Ik ben eeuwig dankbaar voor X-Kit. Tumblr is vreselijk zonder deze fix. Bovendien kan ik nu pokemon vangen op mijn dashboard. Wat wil je nog meer?
17. Misschien het kerstgevoel. Maar dat kan X-Kit dan weer net niet geven.
18. Gelukkig heb ik daar Pentatonix voor.
19. En kerstverlichting.
20. Dat was het for real.

Morgen ga ik lekker naar Amsterdam, ik mis mijn favoriete boekenwinkels en ik ga het lichtfestival bekijken met een vriendin. Ik heb er toch wel echt zin in :)

Tot morgen/overmorgen/ooit!

❤ Elisah

That darn fourth wall

Hallo internet! Gisteren kwam de nieuwe Deadpool film ter sprake en bleek dat mijn ouders de 'breaking the fourth wall' trope niet kennen. Tijd voor wat uitleg, dacht ik!

De geschiedenis van 'de vierde muur'
De vierde muur (beter bekent als the fourth wall in het Engels) verwijst naar de denkbeeldige muur tussen de toeschouwens en het podium. Het komt uit de theaterwereld, waar er drie bestaande muren (die achter en naast het podium) zijn en het publiek gescheiden wordt van het optreden door enkel het ontbreken van interactie ertussen. Denis Diderot was de eerste die de vierde muur ooit beschreef. In 1758 schreef hij "Denk niet meer aan de toeschouwer, doe alsof hij niet eens bestaat. Beeld je in dat er, op de rand van de scène, een hoge muur staat die je van de parterre scheidt. Doe alsof het doek nooit opging." De eerste die de term gebruikte was de toneelschrijver Molière. In een latere periode, tijdens het naturalisme, begonnen acteurs meer naar elkaar toe te acteren in plaats van met hun gezicht naar de toeschouwers. Hierdoor was de vierde muur nog meer aanwezig.

Breaking the fourth wall
In de moderne media wordt de vierde muur alleen nog gebruikt als die doorbroken wordt, dus 'breaking the fourth wall'. Hierbij richt een personage zich uit het niets opeens naar het publiek. Het kan ook figuurlijker zijn, als een fictioneel personage op de hoogte lijkt te zijn van het feit dat hij/zij fictioneel is bijvoorbeeld.
Vaak wordt de trope gebruikt voor een komisch effect. Het is terug te vinden in films, tv-series, musicals en andere theaterproducties, boeken, radio en videospellen.

Tijd voor wat voorbeelden van mijn favoriete fourth-wall-breaker: Deadpool! In de comics is hij een lichtelijk gestoord personage (understatement) die de ene keer een held is en de andere keer een villain. Hij is zich bewust van het feit dat alles zich in een stripboek afspeelt en heeft vaak gesprekken met de schrijvers van het stripboek, verwijst soms terug naar andere stripboeken en verward graag andere personages ermee.

Een van de vele momenten waarin hij dit doet. (Note: deze afbeelding komt uit Secret Avengers volume 2: The Labyrinth. Enorme aanrader voor iedere marvel fan, deze serie is hilarisch.)

Wat heb ik verder gedaan vandaag

Nou ja, vrij weinig. Maar ik wilde nog even mijn uitgewerkte versie van Kampe laten zien. Ik ben er namelijk toch wel erg trots op.

Het enige probleem is dat ik nu bang ben om schaduw aan te brengen. En ik denk er niet aan om pastelkrijt te gebruiken. Dat zouden alle details weghalen.

Anyways, later!

❤ Elisah

Paarse vrijdag (en ander belangrijk nieuws)

Hallo internet! Fijne paarse vrijdag! Het is bijna jammer dat ik nergens heen ging vandaag (ik had 4147 folders te vouwen), want ik heb toch wel een aardige collectie paarse kleren. Paars staat me goed. Om het goed te maken heb ik hier een post met een stukje achtergrond voor paarse vrijdag :D

Paarse vrijdag
In Nederland is het sinds 2010 op de tweede vrijdag van december 'paarse vrijdag'. Het idee is dat je op paarse vrijdag paarse kleding draagt om je support te tonen voor LGBTQA+ mensen (LGBTQA+ is de uitgebreide term en is een afkorting van Lesbian, Gay, Bisexual, Transgender, Queer, Asexual en de + is voor alle overige sexualiteiten en genders). De reden dat de kleur paars gekozen is, is omdat het verwijst naar de paarse kleur in de regenboog die voor karakter staat. De Amerikaanse dag heet dan ook 'spirit day'. In plaats van de tweede vrijdag van december, valt spirit day in de VS en Canada op de derde donderdag van oktober.
Paarse vrijdag wordt georganiseerd door het netwerk van Gay-Straight Alliances (GSA) van LHBT-belangenorganisatie COC. Ondanks het feit dat openlijk niet-hetero zijn volledig legaal is, is het nog altijd niet geaccepteerd door iedereen. Het doel van deze dag is dan ook het tonen van support en acceptatie. Dit jaar deden er maar liefst 600 scholen mee aan paarse vrijdag, zo'n 100 meer dan vorig jaar. Supergaaf dus!
Ook mijn eigen middelbare school doet er aan mee, zo weet ik er ook vanaf. Persoonlijk vind ik het een onwijs gaaf initiatief en het is echt top om mensen in paars te zien rondlopen.

Dan nu over naar het andere belangrijke nieuws vandaag :p

BFG
De teaser trailer van BFG is hier en het is geweldig! BFG is de verfilming van het gelijknamige boek van Roald Dahl. In het Nederlands heet het boek 'de GVR' (de Grote Vriendelijke Reus).

De GVR was als kind een van mijn favoriete boeken, ik was dol op Roald Dahl's verhalen en de snoskommers en fropskottel vond ik als kind GEWELDIG.
Ik kan dus echt niet wachten om te zien hoe het verfilmt gaan zijn. De teaser zet in ieder geval de sfeer goed neer.

X-Men: Apocalypse
Ook de X-Men: Apocalypse trailer is eindelijk hier!

Ik kan mijn geluk niet op: Nightcrawler is terug, Charles' haar is geweldig (voor zolang het duurt), Storm ziet er weer geweldig uit en alle jonge X-Men komen langs. Ik ben erg benieuwd hoe de tijdlijn gaat lopen (want niemand heeft meer enig idee hoe het nou zit na Days of Future Past) en hoe de nieuwe mutant Apocalypse erin past. En wie worden de Four Horsemen of the Apocalypse?

The Trails of Apollo
Het nieuwe boek van Rick Riordan in het Percy Jackson-universum heeft nu niet alleen een titel (The Hidden Oracle), maar ook een cover en een stukje hoofdstuk!

Awesome cover! Het stukje hoofdstuk kun je hier lezen, samen met nog een beetje info. Dus wat weten we nu over dit boek:

- Het is deel 1 in een serie van 5 boeken

- Apollo wordt een mortal met de naam Lester (wat een naam)

- Er is een nieuwe demigod met de naam Meg

- De Prius van de Jacksons heeft nog altijd de deuken van Blackjack's hoeven op de kap (en het is een pijnlijke herinnering aan Beckendorf)

-  Shiny blobs zijn een ding

- De persoon die de bel antwoordde was waarschijnlijk Sally Jackson (YAY)

- Er staat een ex-god voor de deur en Percy's reactie is 'Why'. Hij is zo klaar met Griekse Goden. Hij heeft het helemaal gehad. Ik ben dol op Percy.

- Apollo vind Percy knap en vind hem onwijs op Poseidon lijken

- Percy draagt een hoodie met 'ahs swim team' erop, wat betekend dat hij a) waarschijnlijk niet meer op Goode zit (what did you do, Percy?) en b) bij een zwemteam zit. Als zoon van de zeegod. Sneaky.

- Meg vind Percy duidelijk intimiderend (kan ik me voorstellen)

- "If I didn’t know how much Percy Jackson adored me, I would have sworn he was about to punch me in my already broken nose." Apollo, werk aan je ego. En ik ben er vrij zeker van dat Percy dat graag zou doen.

Nou, dit was leuk.

Tot morgen!

❤ Elisah

Just drawing stuff, you know

Hallo internet! Vandaag even een kijkje in mijn tekeningen ("tekeningen", het zijn eigenlijk schetjes en doodles). Ik heb er namelijk weer tijd voor en ik heb (verrassend genoeg) best wat inspiratie :)

Alle doodles die ik maakte tijdens mijn natuurkundecursus (die herkenbaar zijn en niet in drie seconden getekend zijn)

I almost feel proud about the whole thing. Almost.

De laatste foto en de bladzijde met allemaal verschillende zeepaardjes zijn te danken aan mijn buurvrouw bij de cursus. Ik quote: "teken een zeepaardje" en "je tekent echt alleen maar paarden of niet?". Challenges accepted.

Tekeningen die ik in de laatste paar dagen gemaakt heb

Hier komen nog meer tekeningen, bear with me. Gelukkig zijn het er maar drie en krijg je uitleg! :D

Okee, een jaar terug kwam ik op tumblr een post tegen die zei "what about mermaids...IN SPACE" wat echt superawesome is en ik kon het niet laten het te tekenen. Maar toen dacht ik eergisteren opeens 'ja maar, hoe zit het met mermaids in DE WOLKEN!' en zodoende ontstond deze dame met het lichaam van een goudvis. Het is niet gekleurd, dus gebruik je imagination voor wit haar, witte vinnen en afwisselend wit en licht-oranje schubben met een blauwe lucht en witte wolken achter haar.

Ik zal nooit begrijpen waarom het internet niet vol staat met kunstwerken van Kampe. Dit is serieus mijn favoriete monster uit de Griekse mythologie denk ik. Ik bedoel, een eeuwenoude goddelijke centaur-lady met medusa-haar, het lichaam van een pikzwarte draak met enorme vleugels, omgeven door slangen. Ik kan niets bedenken wat cooler is dan dat, behalve misschien een schorpioenstaart erbij. Ik zit eraan te denken om deze tekening nog uit te werken met pastelkrijt, dan krijgt het zo'n dramatisch effect.

(En ja, ze ziet er een beetje stijfjes uit, maar hou in gedachten dat ik 0 ervaring heb met mensen tekenen)

Sleipnir! YAY. Sleipnir is het rijdier van Odin in de Noorse mythologie. Hij heeft 8 benen en zijn moeder is Loki. Lang verhaal. Loki werd niet heel serieus genomen naderhand. Poor unfortunate soul.

En natuurlijk hoort de bladzijde met oefentekeningetjes van Magnus Chase & friends hier ook nog bij, maar deze post is al lang genoeg en die tekening staat ook al in de vorige blogpost.

Dus tot morgen!

❤ Elisah

So a dead hobo, a fashionable dwarf, a deaf elf and a daughter of Loki walk into a tree...

Hallo internet! Waardeer de titel van deze post even. Dankjewel. Dit is letterlijk wat er gebeurt in Rick Riordan's boek Magnus Chase and the Sword of Summer. En naar mijn mening is dit het grappigste en leukste boek wat ik dit jaar gelezen heb.

Magnus Chase and the Sword of Summer - Rick Riordan (review)
Ik denk dat ik gewoon een lijst ga maken met dingen die geweldig zijn aan dit boek. Enjoy.

• Laten we beginnen met het feit dat ik dol ben op hele droge hoofdstuktitels. Van die titels die alleen ergens op slaan als je het hoofdstuk gelezen hebt. Ik was ze eerder tegengekomen in Dealing with Dragons en de Percy Jackson serie, maar Magnus Chase is a new level of awesome. Ik bedoel:
   
• Het eerste hoofdstuk is een geweldige indicatie van hoe ontzettend sarcastisch Magnus is. Het is geweldig. Ik meen het, in de eerste vijf hoofdstukken is hij al sassier dan Percy Jackson in zijn twee series. 
• REPRESENTATION. De hoofdpersonen van dit boek zijn een jongen die op straat leefde (Magnus), een moslim-meisje met een magische hoofddoek (Sam), de dove elf Hearthstone en zijn beste vriend Blitzen, een getinte dwerg die dol is op fashion. Kijk naar deze geweldige collectie mensen. Oh ik ben zo dol op speciale personages. 
• Hearthstone praat in gebarentaal en er is echt aandacht aan besteed! Hij kan bijvoorbeeld niet goed praten tijdens het lopen, omdat liplezen dan heel lastig voor hem is. En kleine dingetjes als op zijn schouder tikken om zijn aandacht te krijgen zit er ook in. En hij hoort er net zo veel bij als de rest.
• Er wordt op geen enkel moment een vernederende opmerking gemaakt over Blitzen's liefde voor kleding. Het wordt eigenlijk alleen maar gewaardeerd.
• Hetzelfde geld voor Sam's hoofddoek. En Sam maakt heel duidelijk dat ze hem zelf wil dragen, niet omdat het moet. En uithuwelijking is niet altijd iets slechts. Ik ben nog niet eerder een fantasy/young adult boek tegen gekomen met een personage als Sam. Ik ben dol op Sam.
• Er is geen romance tussen Magnus en Sam. Ik hoop met heel mijn hart dat het zo blijft, want hun vriendschap en broer/zus relatie is awesome. En het is gewoon verfrissend om eens vriendschappen te zien in plaats van koppels overal.
• Nog zoiets wat ik geweldig vond. DE HOOFDPERSONEN VORMEN EEN FAMILIE VAN MENSEN DIE ELKAAR WAARDEREN. Weet je hoe vaak 'vrienden' neergezet worden als mensen die constant ruzien, elkaar plagen of niet echt een indicatie geven dat ze elkaar mogen? Hier niet. Blitz en Hearth nemen het constant voor elkaar op, en hoewel Sam en Magnus geen goede start hebben en Sam niet heel open is, zijn ze toch best close aan het eind. Ik werd er zo blij van.
• Er gaan mensen echt dood, en het opofferen van hun leven gaat niet zomaar voorbij. Blijkbaar heeft Rick Riordan echt iets geleerd van Blood of Olympus. Ik was blij dat er aandacht aan besteed werd.
• Annabeth Chase zit erin. Whoop whoop.
• Magnus is geen vechter. Zijn zwaard Jack is een vechter, Magnus is een healer. Nice.
• Hearthstone moet opgeladen worden met zonlicht en Blitz versteend in zonlicht. Do they care? Nope.
• I'm pretty sure Magnus Chase is bisexual, judging by his descriptions of both men and women 
• Or maybe he's gay. He can be the gay cousin, how great is that! 
• The fandom calls Magnus Chase Mango Cheese by the way, just saying. I love it.
• Ik weet meer van de Noorse mythologie dan de Griekse, en ik kan je vertellen dat dit boek er tot nu helemaal niet ver naast zit. De verhalen die tussendoor vertelt worden komen overeen met de verhalen in de Edda, en net zoals bij Percy Jackson zitten er een heel stel verhalen verstopt in de verhaallijn als parallellen. Superleuk!
• Persoonlijk vind ik deze serie nu al beter dan Rick Riordan's andere series. Hij is het 'toevallig komt het allemaal goed uit' helemaal kwijt, en in tegenstelling tot de Percy Jackson serie is dit boek serieus en sarcastisch tegelijkertijd. 
• Thor kijkt de hele dag door tv-series. Hij is een Game of Thrones fan, guys. Als dat je niet overhaalt weet ik het ook niet meer.

Conclusie: Magnus Chase is een grappig, goed boek met geweldige personages en een goed verhaal. Echt een aanrader dus!

Bonus: Ik ben ziek dus ik teken weer lekker. En omdat ik net Magnus Chase gelezen heb kan ik net zo goed de personages gebruiken als oefening. Voila.

Nou, dat was de review van vandaag weer. Ik ben weer helemaal terug in de Noorse mythologie, dus misschien dat ik nu The Gospel of Loki ga lezen in plaats van Reckless, zoals ik van plan was. 

Tot morgen!

❤ Elisah

De pap-schaal deel 2

Hallo internet! Beetje bijgekomen van de vorige post? Want dit is zeg maar nog even een tandje extremer en hilarischer.

Bij ons thuis doen we sinds iedereen niet meer gelooft in Sinterklaas aan surprises. Ook dit jaar weer, ondanks het feit dat iedereen het vrij druk had. En het was weer een succes. Maar het heeft ook de lat weer flink hoger gelegd. Mijn vader heeft namelijk een surprise gekregen die iets te maken heeft met deze post van afgelopen zomer.

Het begon met het gedicht op het pakket.

Ja. Echt waar. Dit gebeurde gisteravond. Tijdens het voorlezen lagen we allemaal al dubbel, moet je nagaan hoe het was toen het opengemaakt werd.

EEN PAP SCHAAL. LETTERLIJK. DE SURPRISE WAS GEWOON EEN DAD JOKE. Mijn vader en ik konden het eigenlijk niet aan. Aan het eind van de avond zaten we elkaar nog aan te kijken van 'Een pap schaal. Een echte pap schaal. Letterlijk'.

Maar dit was nog niet eens de echte surprise. Oh nee. Op de onderkant van de pap schaal stond dat mijn vader naar de overloopkast moest lopen. Dus wij met z'n allen naar de overloopkast. En daar was de klapper van de avond:

Ik ben nog steeds niet bijgekomen. Het is een pap. Inclusief de pap-pet, de zonnebril, het buiktasje, het 'als pap het niet kan maken, kan niemand het' shirt, de korte broek met zakken, de wandelschoenen, de hark voor in de tuin, de hengel met een vis eraan, en een eerste prijs beker voor de beste pap. Dit is echt gebeurt. 

Dus nu ligt de lat voor surprises wel heel hoog, of niet? Hoe gaat iemand dit ooit kunnen toppen. Dit is de beste surprise tot nu toe, denk ik.

Nou, dat was het Sinterklaas-avontuur weer. Ik ben erg geneigd om nog een post te schrijven over Magnus Chase and the Sword of Summer, maar die is voor morgen.

Tot morgen!

❤ Elisah

Coolblue is good for you!

Hallo internet! Raad eens wie er ziek in bed zit de dag na Sinterklaas. It's me. Unfortunately. En nee, het komt niet door de hoeveelheid chocoladepepernoten die ik naar binnen gewerkt heb. Ik heb gewoon de klassieke verkoudheid opgelopen. Woohoo.

Het goed nieuws is dat dit betekend dat ik alle tijd (en inspiratie) heb voor een blogpost. Sterker nog, ik denk dat ik er twee blogposts van ga maken, want ik heb genoeg te vertellen. Dus hier eerst de Coolblue-post.

Even wat achtergrond

Coolblue is een (web)shop die geprezen wordt voor de geweldige klantvriendelijkheid en activiteit op sociale media. Ik heb 3(?) jaar terug mijn laptop gekocht daar, en ik was op zijn zacht gezegd positief verrast. De doos was namelijk net zo leuk als wat erin zat. Om te beginnen was de doos blauw, wat mijn favoriete kleur is. Helemaal top. Daarna zag ik dat er van alles op stond. Op de zijkant stond: "Ingredienten. Houtpulp, papier, kleustoffen (Pantone 2925C & 021C), UV-lak, bubbelzakjes, een stukje specialisme, een hoop liefde en natuurlijk je bestelling" wat best heel schattig klinkt. Maar het werd nog beter toen ik hem open deed. De ene binnenflap zag er zo uit:

Okee, hoe leuk is dat! Ik werd er helemaal vrolijk van. Op de andere flap stond een 'Bedankt voor het aannemen!' briefje om uit te knippen en aan de buren te geven als je zelf niet thuis was. Awesome. Maar dat was nog niet alles. Want het allerbeste aan de doos was de onderkant:

Toen was ik echt helemaal verkocht. Ik vond het geweldig. Ondertussen heb ik die enorme Coolblue-doos (samen met een schattige kleine Coolblue-doos) in mijn kast staan, gevuld met origami draakjes. Maar niet alleen de doos is geweldig. Ik kwam er onlangs namelijk achter dat hun facebook-pagina nog veel en veel grappiger is. Dus als je eens niets te doen hebt of een beetje depri bent, scroll gewoon eens even door alle maffe filmpjes heen. Er is genoeg pakketpret, testvideo's met Dylan, als de baas van huis is video's, wordt - hier - eigenlijk - wel - gewerkt video's en dan heb je ook nog hun geweldige 1 april grap (tralalalalalalaaaaa).

Maar waarom deze informatie? Don't worry, antwoord op de vraag is onderweg.

Mijn awesome cadeau

Het was mijn eerste cadeau volgens mij. Toen ik hem open maakte, zat er een Coolblue-doos in! Dat is al genoeg om mij helemaal gelukkig te maken.

(Ik moet toegeven, er is niet heel veel nodig om me blij te maken, maar dat doet er niet toe.) De doos was enkel het begin van dit geweldige cadeau. Want in de doos...

...ZAT BUBBELTJESPLASTIC. Ik ben dol op bubbeltjesplastic. Maar wat is dat blauwe in het bubbeltjesplastic?

Could it be?

EEN LEGENDARISCHE COOLBLUE-MOK. JAWEL MENSEN. IK BEN TROTSE EIGENAAR VAN DIT MAGNIFIEKE DRINKATTRIBUUT. Beter kan bijna niet. Ik kan mijn geluk niet op.

Wat een wild avontuur was dit. Shoutout naar Coolblue voor het maken van deze mokken en awesome dozen. It is very much appreciated.

Nou, dit was deel 1 van mijn Sinterklaasverhaal.

Zie de volgende post voor het andere geweldige cadeau.

❤ Elisah